Ostatecznie kontrolę nad Aleppem przejął Ilghazi Artukida, który z pomocą Tughtakina umocnił swoją władzę w tym regionie. Zemścił się też na Kirchanie z Himsu za wcześniejsze wspieranie Ibn Bursuka, zmuszając go do złożenia rządów.
Kiedy muzułmanie byli zajęci kolejnymi intrygami i zmaganiami w walce o władzę, łacinnicy z Antiochii podbili tereny na północ od Aleppa, całkowicie odcinając miasto od EufratuMateusz z Edessy, CCXXVII, s. 297-298; Kamal ad-Din, s. 614-615.. Umocnili też swoją południową granicę, zdobywając zamek Al-Markab. Prestiż regenta Antiochii Rogera doszedł do szczytu. Jego pewność siebie zgubiła go potem w bitwie na Krwawym Polu.
Przypisy
Bibliografia Steven Runciman, Dzieje wypraw krzyżowych, tom II, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1987,
Kategoria:Bitwy krzyżowców Kategoria:Bitwy Wielkich Seldżuków Bitwa pod Sarmin Kategoria:Bitwy w XII wieku