Bitwa pod Hab (znana także jako II bitwa pod Tall Danis) – bitwa mająca miejsce 14 sierpnia 1119, pomiędzy wojskami Królestwa Jerozolimy a siłami Artukidów, zakończona wygraną chrześcijan. Wynik starcia jest kwestią sporną, ponieważ muzułmanie przypisali zwycięstwo sobieJ. I. Mombert, A Short History of the Crusades, s. 87.. Niemniej jednak, łacinnikom udało się zatrzymać turecką ofensywę w północnej Syrii i ustabilizować sytuację w Księstwie Antiochii po porażce w bitwie na Krwawym Polu.
Sytuacja w Syrii po bitwie na Krwawym Polu Po bitwie na Krwawym Polu, zakończonej śmiercią Rogera, regenta Antiochii i większości jego rycerzy, sytuacja łacinników na północy stała się krytyczna. Król Jerozolimy, Baldwin II, który zmierzał do Syrii na czele pospiesznie zebranej armii, nic nie wiedział o tej klęsce. Ponure wieści doszły do niego dopiero w Laodycei. Król natychmiast zwiększył tempo marszu i dotarł do Antiochii w pierwszych dniach sierpnia. W ślad za nim podążał Pons z Trypolisu z własnymi wojskami. Zwycięzca spod Krwawego Pola, Ilghazi Artukida, dowiedział się o posiłkach dla chrześcijan i wysłał swoje oddziały, by zaatakowały Ponsa, lecz zostały one pokonane.