W późnych latach 20. współorganizował we Lwowie Związek Zawodowy Nauczycielstwa Polskich Szkół Średnich. Wchodził w skład wielu organizacji naukowych i oświatowych.
W 1926 współtworzył Związek Naprawy Rzeczypospolitej. W 1927 roku został wybrany na radnego Rady Miasta Lwowa i radnego powiatu lwowskiego. 10 marca 1932 roku został zaprzysiężony na urząd wiceprezydenta Lwowa. W czerwcu 1933 wybrany członkiem zarządu Związku Miast Polskich. W wyborach samorządowych 1934 ponownie uzyskał mandat radnego rady miejskiej we Lwowie, startując z ramienia listy nr 1 (prorządowej). W kwietniu 1935 został prezydentem Stanisławowa. 14 kwietnia 1937 roku zrezygnował z tej funkcjiPożegnanie prezydenta m. Stanisławowa posła dr. Strońskiego. „Wschód”. 45, s. 5, 20 kwietnia 1937. w związku ze skandalem obyczajowym. Po jego ustąpieniu na urząd prezydenta został wybrany Franciszek Kotlarczuk.