Z kolei zmiana „dżihadu” z lokalnego na globalny, ułatwiło werbowanie bojowników. Liderem ugrupowania został Abu Musab Abdel Wadoud.
thumb|240px|Zasięg działań partyzanckich Al-Ka’idy Islamskiego Maghrebu Z powodu masowych porwań dla okupu, w 2008 zaprzestano w Afryce rozgrywać słynny rajd Paryż-Dakar, wiodący przez pustynne tereny Sahary. W październiku 2011 doszło do rozłamu w Al-Ka’idzie Islamskiego Maghrebu. Przeciwko dominacji Algierczyków w organizacji wystąpili Mauretańczycy, którzy założyli Ruch na rzecz Jedności i Dżihadu w Afryce Zachodniej (MUJAO). Odnosili się oni do ideologii Usamy ibn Ladina, współtwórcy Al-Ka’idy, zabitego w maju 2011. Mimo iż pod innymi nazwami ugrupowania te nadal współpracowały ze sobą.
Terroryści pozyskiwali broń, nie tylko kupując ją za pieniądze pochodzące z okupu, ale także rabowali magazyny wojskowe. W czasie wojny w Libii w 2011, Al-Ka’ida Islamskiego Maghrebu pozyskiwała broń i przerzucała je do swojego bastionu w Afryce, czyli do Mali. Konwoje ze wschodniej Libii wywoziły granatniki przeciwpancerne RPG-7, kałasznikowy, amunicję i granaty do Mali przez Czad i Niger. Ponadto w ręce terrorystów wpadły wyrzutnie pocisków rakietowych ziemia-powietrze Strieła. Broń pochodziła ze splądrowanych składów broni.