siódmą „Mokro-Kalihirską”, stworzoną przez ponad dwieście wiejskich dziewcząt i chłopców. W planach była kolejna pracownia, zajmująca się teatrem żydowskim.
W kwietniu 1926 roku zadecydowano o przeniesieniu Teatru Berezil do Charkowa, ówczesnej stolicy radzieckiej Ukrainy. Tam Kurbas poznał dramaturga Mykołę Kulisza i podjął współpracę ze scenografem Wadymem Mellerem. Ich spotkanie zaowocowało wieloma wybitnymi przedstawieniami. W październiku 1933 roku Kurbasa pozbawiono kierownictwa teatru, a następnie aresztowano.
Teatr Szewczenki (1934) mały|lewo|Gmach teatru (2012) alt=Ukraińska premiera „Antygony w Nowym Jorku” z udziałem autora. Charków, 4 grudnia 2014.|mały|Andrzej Szczytko i Janusz Głowacki podczas premiery Antygony w Nowym Jorku, Teatr Dramatyczny im. Tarasa Szewczenki w Charkowie (2014) Zespół Teatru Berezil, pod kierownictwem jego dotychczasowego aktora Mariana Kruszelnickiego, przekształcił się w Ukraiński Teatr Dramatyczny w Charkowie. W 1935 roku teatr otrzymał imię ukraińskiego poety narodowego Tarasa Szewczenki, a w 1947 roku otrzymał tytuł „akademicki”.