Petralifas lub Petraleifas (grecki: Πετραλ[ε]ίφας) – nazwa bizantyjskiej rodziny arystokratycznej pochodzenia włoskiego.
Założycielem rodu był Piotr, normański rycerz z Alife, którzy przybył do Bizancjum jako jeden z żołnierzy Roberta Guiscarda, ale później przeszedł na stronę Aleksego KomnenaKazhdan Alexander Petrovich, The Oxford Dictionary of Byzantium, Wydawnictwo Uniwersytetu Oksford, 1991Skoulatos Basile, Les Personnages Byzantins de I'Alexiade: Analyse Prosopographique et Synthese, Louvain-la-Neuve, Belgia: Nauwelaerts, 1980. W czasie rządów Manuela I Komnena (1148-1180) Aleksy i Nicefor Petralifasowie byli dowódcami w armii bizantyjskiej. Mimo że więzi między nimi są niejasne to prawdopodobnie byli jednymi z czterech braci Petralifasów z Didymoteichonu, wspomina o nich bowiem Nicetas Choniates.
Rodzina ta znacząco zyskała na znaczeniu pod koniec XII wieku i w pierwszej połowie XIII a jej członkowie piastowali ważne funkcje w państwie oficjalnie lub po prostu odgrywali znaczącą rolę. Jan Petralifas był sebastokratorem Tesalii i Macedonii i odegrał przewodnią rolę w detronizacji Izaaka II Angelosa w 1195 roku.