Na miedzianej powierzchni krzyża wykonane są techniką trybowania przedstawienia Drzewa Życia, anioły (na skrajach ramion) oraz symbol Baranka Bożego (na przecięciu ramion).
Analiza thumb|242px|Grupa Ukrzyżowania oraz personifikacje Słońca i Księżyca – plakietka na skrzyżowaniu ramion krzyża z wielkimi emaliami W ramach badań historyczno-artystycznych krzyż „z wielkimi emaliami” jest datowany konsekwentnie na około rok 1000. Punktem wyjścia do takiej tezy jest m.in. dekoracja obramienia, z emaliami z charakterystycznymi czteropłatkowymi kwiatami, które upowszechniły się na przełomie tysiąclecia. Motyw ten pojawił się także w starszym, podobnym dziele ze zbiorów opactwa w Essen, krzyżu Ottona i Matyldy, datowanym na około rok 982. Cztery duże plakietki emaliowane akcentujące ramiona krzyża stały się podmiotem analiz naukowych ze względu na ich nieregularny kształt, co więcej, stylistyka przedstawień na emaliach przypomina w znacznym stopniu dzieła emalierstwa bizantyjskiego. Stąd też pojawiły się presumpcje o wtórnym użyciu plakietek i dopasowaniu ich do ottońskiego dzieła. Kwestia fundatora krzyża nie została jednogłośnie rozwiązana przez badaczy. W nowszych badaniach wyłoniła się hipoteza iż dzieło to ufundowała Zofia, opatka klasztoru Gandersheim w Dolnej Saksonii, a następnie w Essen.