Powrócił do Madrytu gdzie zmarł w 1931 roku.
Styl Dzięki wystawom, które zorganizowano w Madrycie po jego śmierci (w latach 1949, 1955, 1961 i 1965), można było oglądać przejawiający się w jego pracach szczególny fowizm inspirowany Gauguinem. Interesował się tematyką cygańską, chętnie malował martwe natury, pejzaże (w większości Bilbao lub Madrytu, m.in. Paseo de la Castellana) oraz kobiece akty m.in. Mestiza desnuda. Namalował również wiele portretów osobistości ze świata kultury i sztuki, takich jak Miguel de Unamuno, Azorín, Pío Baroja, Juan Ramón Jiménez i innych.
Dzieła malarskie Martwe natury, pejzaże i akty Homenaje a Gauguin Coro de gitanos, 1909 Gitana con niña, 1913 Gitana de Granada, 1913 Mestiza desunda, 1914 Madre gitana con su hijo,1914 La del Albaicín Gitanas rusas Gitana con dos niñas Florero, libros, estampas y peras verdes, 1925 Florero con margaritas, 1915 Bodegón con cántaro, recipiente, libros y limones, 1909 Naturaleza muerta con estatuas y libro amarillo, 1909 Naturaleza inerte Florero Paisaje de Hendaya Merienda vasca en Ondárroa El paria castellano, 1917 Guethary Ávila y Puente de Ondárroa Portrety Beatriz Oyarzábal Azorín Juan Ramón Jiménez en postura sedente, 1918 Valle-Inclán sentado, 1920