Malpelo (oryg. wł. Rosso Malpelo) – opowiadanie Giovanniego Vergi wchodzące w skład tomu Życie wśród pól (1880).
Treść Głównym bohaterem opowiadania jest młody górnik z kopalni czerwonego piasku. Z powodu rudych włosów w rodzinnej wsi nazywany jest malpelo – jest to tradycyjne włoskie przezwisko nadawane osobom o tej barwie włosów. Wygląd bohatera sprawia, że całe jego otoczenie, łącznie z rodziną, uważają go za osobę z gruntu złą.
Malpelo został górnikiem, ponieważ tę samą pracę wykonywał jego ojciec, który zginął niemalże na oczach syna, przysypany piaskiem w kopalni. Mimo tego tragicznego wspomnienia młodzieniec czuje się predestynowany do swojego zawodu, pracuje dobrze i zacięcie. Z powodu rudych włosów i przypisywanego im znaczenia jest jednak stale odrzucany przez kolegów z pracy, wyszydzany i bity. Sam z kolei staje się agresywny, bezlitośnie bijąc osła ciągnącego wóz i znęcając się nad młodszym i słabszym kolegą z pracy, zwanym z powodu kalectwa Żabą. Równocześnie Malpelo stara się pomagać Żabie zaadaptować się do warunków życia w kopalni, przekonując go, że tylko odpowiadając agresją na agresję będzie w stanie zyskać szacunek i nie padać stale ofiarą szykan. Żaba jest jego jedynym towarzyszem - inni mieszkańcy wsi i górnicy jedynie go wyśmiewają lub wprost atakują.