Spośród 12 dyrektorów, 6 reprezentowało Europę (Anglię, Belgię, Francję, Grecję, Holandię i Polskę), czterech Amerykę (Chile, Kanadę Kubę i USA) oraz dwóch Azję (Chiny i Indie).
W początkach roku 1950 Leon Barański, być może inspirowany przez Józefa Retingera, opracował obszerne, blisko 30-stronicowe memorandum O Ekonomicznej Integracji Zachodniej Europy[9, 14]. Podkreślał korzyści płynące z utworzenia wspólnego rynku i akcentował potrzebę wskazania źródeł finansowania niezbędnych dla modernizacji gospodarki. Analizował cechy powstających wspólnot ekonomicznych na przykładach USA, Niemiec po 1871 r. oraz Polski, po pierwszej wojnie światowej. Memorandum przekazane, między innymi, Robertowi Marjolin, francuskiemu ekonomiście uznawanemu za jednego z architektów powojennej Europy, spotkało się z niemal entuzjastyczną jego oceną (fot. 3) thumb|upright|List do Leona Barańskiego od Roberta Marjolin w odpowiedzi na jego memorandum