Na sklepieniu apsydy Goya przedstawił Adorację Trójcy Świętej. Nad gzymsem rozciągają się freski przedstawiające cherubiny i anioły o kobiecych rysach podtrzymujące zasłony. Najbardziej spektakularne są malowidła zdobiące kopułę, na których przedstawiono jeden z cudów św. Antoniego Padewskiego. Święty niesiony przez anioły do Lizbony, z bożej łaski sprawia, że zmarły odpowiada na pytania sędziego i potwierdza niewinność ojca św. Antoniego, którego oskarżono o zbrodnię. Dzieło ma 6 metrów średnicy. Można wyróżnić postać zmarłego, rodziców świętego i samego św. Antoniego na skale. Cudowi żywiołowo przyglądają się mieszkańcy Madrytu pochodzący z różnych klas społecznych. Przestrzeń wokół oculusa wypełnia pejzaż, który sprawia wrażenie, że oglądający fresk znajduje się pod gołym niebem.
Goya użył nowoczesnej dla jego epoki techniki malarskiej, z energicznymi pociągnięciami pędzla, plamami światła i koloru oraz ostrymi kontrastami. Dla podkreślenia walorów artystycznych, jego dzieło nazywano madrycką Kaplicą Sykstyńską.