Walter Clarence Taylor, Jr., znany jako Dub Taylor (ur. 26 lutego 1907 w Richmond, zm. 3 października 1994 w Los Angeles) – amerykański aktor charakterystyczny. Ojciec aktora Bucka Taylora.
Życiorys Urodził się w Richmond w Wirginii jako jedno z pięciorga dzieci Minnie E. McNaughton Taylor i Waltera Clarence’a Taylora Seniora. Miał dwie starsze siostry, Minnie Margaret i Maud, młodszego brata George’a i młodszą siostrę Ednę Fay. Rodzina przeniosła się do Augusty w stanie Georgia około 1912, kiedy Walter miał pięć lat, i mieszkał tam do 13. roku życia. Matka Taylora pochodziła z Pensylwanii; a jego ojciec, który pracował wówczas w Auguście jako pośrednik w handlu bawełną, pochodził z Karoliny Północnej.
Zanim został aktorem filmowym, Taylor grał na harmonijce ustnej i ksylofonie w wodewilu. Wykorzystał swoje zdolności, debiutując w roli szaleńca Eda Carmichaela w komedii Franka Capry Cieszmy się życiem (1938). Następnie pojawił się w małej roli w komedii muzycznej Marka Sandricha Zakochana pani (1938) i rozpoczął długą karierę jako komiczny pomocnik kowbojskich bohaterów Hollywood. W latach 50. stał się częścią telewizyjnego programu Roy Rogers Show.