Po uznaniu przez niepodległe państwo polskie Ukraińskiej Republiki Ludowej (1920) Polska utrzymywała posła przy rządzie URL, do wycofania jego uznania po traktacie ryskim z Rosją Sowiecką i marionetkową Ukrainą Sowiecką (USRR).
1921–1939 Stosunki dyplomatyczne pomiędzy Polską a USRR utrzymywano w latach 1921–1923, poselstwo RP pełniło misję w ówczesnej (do 1934) stolicy Ukraińskiej SRR – Charkowie. W Kijowie utrzymywano placówkę konsularną (konsulat 1919, konsulat 1926–1934, konsulat generalny 1934–1939). W 1921 konsulat mieścił się przy ul. Żytomierskiej, w latach 1930–1939 przy ówczesnej ul. Karola Liebknechta 1 (dziś ul. Szowkowyczna). Wobec powstania ZSRR Ukraińska SRR utraciła w 1923 prawo do samodzielnej reprezentacji dyplomatycznej i przyjmowania dyplomatów zagranicznych. Po agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939 ostatni konsul generalny RP w Kijowie Jerzy Matusiński został 30 września 1939 z pogwałceniem immunitetu dyplomatycznego aresztowany przez NKWD i zamordowany w do dziś nie wyjaśnionych okolicznościach.
1945–1991 Po II wojnie światowej PRL otworzyła konsulat w Kijowie w 1948. Mieścił się przy ul. Liebknechta 28.