Pomiędzy 21 a 26 września 1965 roku występował na scenie w Matrix w San Francisco, nowo otwartym, macierzystym klubie Jefferson Airplane. Przez następne lata często powracał na Zachodnie Wybrzeże, 21 i 22 października 1966 roku koncertował w Fillmore West wspólnie z Grateful Dead oraz The Loading Zone. Występował na Longhorn Jazz Festival w Austin i Berkeley Blues Festival. W 1967 roku filmowiec-dokumentalista Les Blank rozpoczął pracę nad filmem The Blues According to Lightnin’ Hopkins, dwa lata później zrealizował jego sequel The Sun’s Gonna Shine. Po przerwie w aktywnej działalności po kontuzji odniesionej w wypadku samochodowym w 1970 roku. Hopkins wciąż nagrywał i koncertował, w drugiej połowie lat 70. po raz kolejny występował w Europie, a także w Japonii. W 1972 roku został po raz pierwszy i jedyny w karierze, nominowany do nagrody Grammy, za album Lightnin’ Strikes, przegrał jednak w kategorii Best Ethnic or Traditional Recording z albumem The London Muddy Waters Session. W 1980 roku został wprowadzony do Blues Hall of Fame.