XX wiek i współczesność W 1905, po ogłoszeniu przez cara Mikołaja II ukazu tolerancyjnego, staroobrzędowcy wszystkich nurtów uzyskali pełnię praw. Wszystkie największe wspólnoty bezpopowskie – pomorcy, fiedosiejewcy i filiponi – w kolejnych latach zbierały się na soborach, reorganizowały swoje struktury i formułowały nauczanie. Sobór filipowców odbył się w 1912. Jego postanowieniem wprowadzono jako obowiązujące tradycyjne surowe zasady wspólnoty: wyznawcy nie mieli prawa do życia rodzinnego pod rygorem wykluczenia z gminy, zabroniono im także picia herbaty i jedzenia mięsa. Jako warunek przyjęcia do wspólnoty wyznaczono ponowny chrzest. Jedynie fiedosiejewcy i pomorcy uznający małżeństwa mogli być przyjmowani wyłącznie po odbyciu odpowiednio sześcio- lub dwunastotygodniowego postu.
W ZSRR filipowcy byli prześladowani, podobnie jak inne związki wyznaniowe. W 1926 zniszczona została ich główna molenna w Moskwie. Dopiero w 1940 filiponi otrzymali zgodę na korzystanie z kaplicy św. Mikołaja na cmentarzu Przemienienia Pańskiego – dawnym centrum nurtu fiedosiejewskiego. W 1990 gmina moskiewska zakończyła swoją działalność z powodu braku wiernych.