Józef Wiktor Dziadura (ur. 21 maja 1917 w Słupicy, zm. 26 września 1997 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Przed wojną skończył 7 klas szkoły powszechnej. Pracował w zakładzie kowalskim i na roli w gospodarstwie rodziców, a w latach 1937–1938 odbył służbę wojskową w 1 dywizjonie pociągów pancernych w Legionowie. Po ukończeniu szkoły podoficerskiej został kapralem i dowódcą drużyny. W 1939 pracował krótko na kolei jako strażnik i zwrotniczy. Uczestnik wojny 1939, dostał się do niewoli sowieckiej. Wywieziony na Syberię, gdzie był maszynistą i przebywał tam do 30 listopada 1940 roku.
Od 12 lipca 1943 w 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, następnie w 2 Dywizji Piechoty im. H. Dąbrowskiego, z którą przeszedł szlak bojowy służąc w 2 dywizjonie artylerii przeciwpancernejDowodził drużyną i plutonem. Od sierpnia 1943 dowódca plutonu rusznic przeciwpancernych, awansowany 22 sierpnia 1943 na chorążego. Od 11 września 1944 do 31 grudnia 1945 skierowany do Szkoły Oficerskiej 1 Armii WP na dowódcę szkolnego plutonu strzeleckiego, a 18 grudnia 1944 awansowany na podporucznika i wyznaczony na stanowisko dowódcy kompanii. 23 maja 1945 został porucznikiem.