Witold Szaniawski (ur. 19 marca 1917 w Warszawie, zm. 18 września 2003) – podpułkownik Wojska Polskiego. Współorganizator obwodu Armii Krajowej „Rajski Ptak”, dowódca II „Nadbużańskiego” dywizjonu 7 pułku Ułanów Lubelskich AK oraz komendant Ośrodka III – Wyszków. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w rodzinie szlacheckiej herbu Junosza (dziadkowie jego gospodarowali w majątku Babice koło Lutomierska, a ojciec, Feliks, był właścicielem majątku Świtycze koło Wysokiego Litewskiego). W 1936 roku zdał maturę w Gimnazjum Księży Marianów na warszawskich Bielanach, a w latach 1937–1939 był uczniem Szkoły Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. W tym samym roku został przydzielony do 7 pułku Ułanów Lubelskich im. gen. Kazimierza Sosnkowskiego w Mińsku Mazowieckim. W kampanii wrześniowej był dowódcą I plutonu w 2 szwadronie tej jednostki jazdy. Walczył m.in. pod Szczukami i Suchowolą. Po rozbiciu Mazowieckiej Brygady Kawalerii w nocnej bitwie pod Suchowolą z 23 na 24 września 1939 roku powrócił do Mińska Mazowieckiego.