Obiektyw panoramiczny Suttona – XIX-wieczny obiektyw fotograficzny zaprojektowany przez Thomasa Suttona o unikatowej konstrukcji, uważany za pierwszy prawdziwy obiektyw szerokokątny. Współcześnie jest jednym z najrzadziej spotykanych obiektywów.
Historia Obiektyw został zaprojektowany przez Thomasa Suttona w 1859 i opatentowany 28 września tego roku, określany jest mianem pierwszego prawdziwego obiektywu szerokokątnego.
Cały obiektyw miał kształt kuli i składał się z dwóch mocno zakrzywionych soczewek spojonych ze sobą wodoszczelnym mechanizmem, z przestrzenią pomiędzy nimi wypełnioną cieczą. Tak skonstruowany symetryczny obiektyw był wolny od komy i astygmatyzmu ale charakteryzował się dość wysokim winietowaniem. Kąt widzenia obiektywu wynosił około 120°, jego apertura wynosiła około . Obiektyw z racji swojej budowy miał bardzo silną krzywiznę pola i przynajmniej teoretycznie płyta fotograficzna, na którą był rzutowany obraz, powinna być sferyczna z promieniem zakrzywienia równym długości ogniskowej obiektywu, ale w praktyce używano kompromisowego rozwiązania używając cylindrycznych płyt pokrytych papierem z emulsją fotograficzną, które po zrobieniu zdjęcia były rozpłaszczane.