Medal za Długoletnią Służbę WojskowąStefan Oberleitner: Polskie ordery, odznaczenia i niektóre wyróżnienia zaszczytne 1705-1990. T. 1. Zielona Góra: Wyd. Kanion, 1992, s. 73. . – medal ustanowiony w 1765 roku przez króla Stanisława Augusta, nadawany podoficerom i szeregowcom jako zaszczytne wyróżnienie za długoletnią, wzorową służbę wojskową. Medale były bite w 2 rodzajach: za długoletnią służbę w korpusie (z napisem: „Za Dosłużone Wziąż 18 Lat w Iednymże Corpusie”) oraz w regimencie, czyli pułku (z napisem: „Za Dosłużone Wziąż 18 Lat w Iednymże Regimencie”).
Przyznawanie Medal przyznawał król, a wręczany był przez dowódcę jednostki podczas uroczystej zbiórki garnizonu.
Przywileje Odznaczeni medalem szeregowcy za drobne przewinienia byli karani karami zastrzeżonymi dla oficerów. Określono także, że: „gdyby zaś unteroficer (podoficer) lub gemejn (szeregowiec) osiemnastoletni w służbie wojskowej, mając medal sobie oddany, popełnił występek taki, za który by na bieganie przez rózgi lub zdjęcie z niego rzeczonego medalu zasługiwał, przeto krygsrecht (sąd wojskowy) tylko po aprobacji samego generalnego komendanta pomieniona kara na niego ściągnięta być ma ...”