W styczniu 1912, 159 członków partii wywodzących się ze sfer intelektualnych było sądzonych przez władze carskie za działalność wywrotową, bronił ich wówczas późniejszy premier Rosji Aleksander Kiereński. Zdaniem Kiereńskiego lokalna administracja korzystała ze wszelkich dostępnych środków, aby skazać oskarżonychAbraham, Richard (1990). Alexander Kerensky: The First Love of the Revolution. New York: Columbia University Press. s. 53. .. 94 oskarżonych zostało uniewinnionych, reszta trafiła do więzień lub na zesłanie.
W Imperium Perskim Dasznacy 26 kwietnia 1907 zwołali IV Walny Zjazd, na którym liderzy AFR tacy jak Aram Manukian, Hamo Ohanjanyan i Stepan Stepanian udzielili poparcia irańskiej rewolucji konstytucyjnej. Uznali, że rewolucja to ruch w stronę poprawy interesów ludzi pracy i praw człowieka. Działacze partii uznali, że będą działać na rzecz interesów ormiańsko-perskich. Za przyjęciem uchwały popierającej rewolucję opowiedziało się 25 delegatów, a jeden nie wziął udziału w głosowaniu.