ku tej teorii skłaniał się GlogerZygmunt Gloger Encyklopedia staropolska (tom III, Warszawa, 1900–1903, strony 304). Było to odznaczenie nadane Kazimierzowi Pułaskiemu jako kawalerowi „kawalerii Krzyża świętego”, który – po zwycięskim odparciu (15 stycznia 1771 roku) oblężenia Jasnej Góry przez Rosjan i po wykonaniu na ramionach rewersu odpowiedniego napisu – złożył swój krzyż 2 lutego (w święto Matki Boskiej Gromnicznej) jako osobisty dar wotywny na ołtarzu Pani Częstochowskiej. Zrobił to w podzięce za zwycięską obronę fortecy. Później w czasie burzliwych wypadków (panowanie pruskie na Jasnej Górze, zajęcie fortecy przez Francuzów w 1807 roku, a potem przez Rosjan w 1813 roku) krzyż mógł zaginąć i w jakichś nieznanych okolicznościach stał się własnością Andrzeja Zaremby Cieleckiego, marszałka konfederacji województwa łęczyckiego i trafił do zbiorów w Szamotułach. Następnie – znów po wędrówce w nieznanych okolicznościach – został odkryty przez Zofię Rozanow i Ewę Smulikowską w pudle ze złomem na Jasnej Górze; Była to odznaka przynależności do Konfederacji. Ku tej interpretacji skłania się prof. Kazimierz Przyboś, według którego była to jedna z zachowanych odznak „Zakonu Krzyża świętego”.