Andrzej Rusław Fryderyk Nowicki (ur. 27 maja 1919 w Warszawie, zm. 1 grudnia 2011 tamże) – polski filozof kultury, historyk filozofii i ateizmu, religioznawca, wykładowca akademicki (UW, UWr i UMCS), specjalista z zakresu filozofii włoskiego Oświecenia, koneser sztuki, dyplomata. Twórca systemu filozoficznego, który nazwał „ergantropijno-inkontrologicznym systemem filozofii spotkań w rzeczach”. Działacz ateistyczny, założyciel i prezes wielu organizacji laickich, wolnomyślicielskich i religioznawczych. Wolnomularz, w latach 1997–2001 wielki mistrz Wielkiego Wschodu Polski.
Życiorys mały|Dwaj filozofowie, prof. Andrzej Nowicki w szatach wielkiego mistrza Wielkiego Wschodu Polski wraz z synem Światosławem; w tle chiński znak ’tygrys’, 1998 – fot. Ivonna Nowicka. thumb|Część biblioteki Nowickiego z oznaczeniem i zdaniami, które sam napisał po chińsku i z jego zdjęciem - fot. Ivonna Nowicka, 2002. Praprapraprawnuk Józefa Radzimińskiego (zm. 1820), posła na Sejm Czteroletni. Urodził się 27 maja 1919 w Warszawie, w rodzinie Zbigniewa Nowickiego (1892–1942) i Zofii z domu Słubickiej (1896–1977). W latach 1930–1937 uczył się w Gimnazjum im. Stanisława Staszica w WarszawieSzkoła im. Stanisława Staszica w Warszawie 1906–1950..