W ramach prac naukowych zajmował się przede wszystkim Lucilio Vaninim, któremu poświęcił kilka książek i liczne artykuły, a także osobie Giordano Bruno. W ramach tych badań utrzymywał żywe kontakty z włoskimi środowiskami naukowymi, publikował we włoskich pismach. Jego dorobek naukowy w tym zakresie został we Włoszech doceniony również symbolicznie, gdyż został uhonorowany za swój wkład w studia na renesansową myślą włoską medalami. W 1967 za zasługi dla kultury włoskiej dekretem Prezydenta Republiki Włoskiej został mianowany członkiem zwyczajnym zagranicznym Akademii Nauk Moralnych i Politycznych w Neapolu. Wyróżniony został również honorowym obywatelstwem miast Taurisano (1967) i Noli (1976).
Po transformacji związał się z wolnomularstwem. W 1994 został współzałożycielem czasopisma „Wolnomularz Polski“. W latach 1997–2001 – przez kolejne cztery kadencje – pełnił funkcję wielkiego mistrza Wielkiego Wschodu Polski. Pełnił funkcję wiceprezydenta Polskiej Grupy Narodowej (Uniwersalnej Ligi Masońskiej). W 2007 został członkiem Komitetu Honorowego Polskiego Stowarzyszenia Racjonalistów.