Teodor Seweryn Rafiński (ur. 8 listopada 1907 w Wilczu k. Bydgoszczy, zm. 10 grudnia 1978) – polski lekarz pediatra, ordynator oddziału dziecięcego, profesor Akademii Medycznej w Poznaniu, major UB.
Życiorys Ukończył szkoły średnie w Tucholi i Chojnicach (matura 1927). Następnie studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. W tym czasie pracował jako wolontariusz w Zakładzie Fizjologii UP. Studia ukończył w 1934. W 1936 rozpoczął pracę w Klinice Dziecięcej UP i kształcił się pod kierownictwem Karola Jonschera. W 1938 uzyskał stopień doktora medycyny (praca: Uśpienie za pomocą Evipan-Natrium).
W 1938 ożenił się z Jadwigą Terlikowską, z którą miał dzieci: Jerzego (ur. 1938, zm.) i Hannę (ur. 1946).
W 1939 pełnił obowiązki dyrektora Szpitala św. Józefa. Podczas II wojny światowej pracował jako lekarz w okolicach Warszawy kierując szpitalem PCK. W listopadzie 1939 został przesiedlony do Skierniewic. Pracował tam jako lekarz-pediatra. Brał udział w tajnym nauczaniu w zakresie fizjologii człowieka i pediatrii.
W 1945 powrócił do Poznania i organizował Klinikę Dziecięcą (przy ul. Marii Magdaleny). W 1949 habilitował się, w 1950 otrzymał stanowisko docenta, a w 1954 – profesora nadzwyczajnego.