Kazimierz Topoliński (ur. 23 kwietnia 1878 w Brodach, zm. 24 września 1959 w Krakowie) – tytularny generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Kazimierz Topoliński urodził się 23 kwietnia 1878 w Brodach, na terytorium ówczesnego Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Henryka i Marii Grosser. Wykształcenie zdobył w sześcioklasowym gimnazjum w Krakowie, a w latach 1896–1899 w korpusie kadetów. Od 1899 do 1918 pełnił zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej armii. W jej szeregach walczył w czasie I wojny światowej. Był trzykrotnie ranny.
Od 9 grudnia 1918 roku dowodził batalionem w 19 pułku piechoty. Formalnie został przyjęty do Wojska Polskiego dekretem Naczelnego Wodza z 5 czerwca 1919 roku z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 listopada 1918 rokuDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 66 z 14 czerwca 1919 roku, poz. 2082.. Następnie pełnił służbę w 37 pułku piechoty. W okresie od 2 lipca do 7 sierpnia 1919 dowodził 39 pułkiem piechoty Strzelców Lwowskich, a od 5 grudnia 1919 do 15 stycznia 1925 dowodził 10 pułkiem piechotySpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 49, 921..