Jurij Leonidowicz Chmyrow (Dołgoruki), ros. Юрий Леонидович Хмыров (Долгорукий) (ur. 23 lutego 1918 r. w Woroneżu, zm. ?) – radziecki wojskowy (porucznik), współpracownik hitlerowskich służb specjalnych, propagandysta Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, oficer Zarządu Bezpieczeństwa Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji, a następnie oddziału wywiadowczego sztabu Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej, publicysta i współpracownik sowieckich służb specjalnych w okresie powojennym.
W 1936 r. ukończył szkołę średnią, po czym został zmobilizowany do Armii Czerwonej. Na początku czerwca 1940 r. ukończył wyższą szkołę wojskowo-morską im. M. W. Frunze, uzyskując stopień porucznika. Objął dowództwo jednego z kutrów torpedowych w składzie Floty Czarnomorskiej. Od listopada tego roku był szturmanem w 3 Dywizjonie 1 Brygady Kutrów Torpedowych. We wrześniu 1941 r. został dowódcą kompanii 3 Pułku Piechoty Morskiej. Brał udział w walkach obronnych o Sewastopol jesienią 1941 r. Podczas drugiego natarcia niemieckiego na miasto latem 1942 r. dostał się do niewoli. Osadzono go w obozie jenieckim w Symferopolu, gdzie podjął kolaborację z Niemcami. Został współpracownikiem Abwehrgruppe-106. Na początku 1944 r.