thumb|Nagrobek Seweryna Lutosańskiego na Cmentarzu Powązkowskim Seweryn Lutostański (ur. 8 stycznia 1839, zm. 2 lutego 1905 w Warszawie) – polski prawnik i sędzia.
Życiorys Był synem Wincentego (1810–1889), z drobnej szlachty herbu Ślepowron, i Alexandry z Porazińskich (zm. 1880). Studiował prawo na uniwersytetach w Moskwie i Petersburgu. Pracował w Departamencie Senatu w Warszawie, od 1876 był członkiem Sądu Okręgowego w Radomiu, od 1883 członkiem Izby Sądowej (sądu apelacyjnego) w Warszawie, początkowo w departamencie karnym, a od 1886 cywilnym. Słynął z dogłębnej znajomości prawa i pedantyczności w podchodzeniu do spraw.
Publikował prace z prawa karnego w „Gazecie Sądowej Warszawskiej”, wchodził w skład komitetu redakcyjnego, redagował kronikę kryminalną (potem cywilną) oraz dział odpowiedzi prawnych. Działał w kilku organizacjach społecznych, był członkiem zarządu Towarzystwa Osad Rolniczych (zakładów poprawczych dla młodocianych przestępców), członkiem zarządu Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności, członkiem rzeczywistym Kasy Pomocy Naukowej im. Mianowskiego. Przeszedł na emeryturę w 1904.
Został pochowany na cmentarzu Stare Powązki (kwatera 182-3-12,13).