Stanisław Franciszek Wiloch (ur. 13 lipca 1890 w Płocku, zm. 28 sierpnia 1968 w Wallasey) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, w 1964 mianowany przez Naczelnego Wodza Władysława Andersa generałem brygady, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Stanisław Franciszek Wiloch urodził się 13 lipca 1890 w Płocku, w ówczesnej guberni płockiej, w rodzinie Ludwika i Agnieszki ze Świtkiewiczów. Ukończył studia prawnicze. 12 lipca 1915 został wcielony do armii rosyjskiej, w której ukończył szkołę oficerską. W okresie od października 1917 do maja 1918 służył w I Korpusie Polskim w Rosji jako adiutant jednej z brygad 3 Dywizji Strzelców Polskich.
30 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem z dniem 12 lipca 1915, i przydzielony do 21 pułku piechotyDziennik Rozporządzeń MSWojsk. z 7 grudnia 1918 r., Nr 9, poz. 185, 199.. W szeregach tego oddziału walczył na wojnie z bolszewikami. Dowodził kompanią, a następnie batalionem. 18 stycznia 1921 został przeniesiony do dowództwa Cytadeli WarszawaDziennik Personalny MSWojsk. Nr 4 z 29 stycznia 1921 r., s. 169.. Od listopada 1921 do października 1923 był słuchaczem II Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie.