Włodzimierz Wojciech Smolarek (ur. 16 lipca 1957 w Aleksandrowie Łódzkim, zm. 7 marca 2012 tamże) – polski piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub napastnika, trener i działacz piłkarski.
W latach 1980–1992 reprezentant Polski. Członek Klubu Wybitnego Reprezentanta. Srebrny medalista (za zajęcie 3. miejsca) Mistrzostw Świata 1982, uczestnik Mistrzostw Świata 1986. Dwukrotny klubowy mistrz Polski (1981, 1982) oraz zdobywca Pucharu Polski (1985) z Widzewem Łódź, zdobywca Pucharu Niemiec z Eintrachtem Frankfurt w 1988.
Życiorys Urodził się 16 lipca 1957 w Aleksandrowie Łódzkim. Był synem Jadwigi i Ryszarda Smolarków. Z wykształcenia był czeladnikiem cukierniczym. Absolwent szkoły średniej.
Kariera klubowa Wychowanek klubu Włókniarz Aleksandrów Łódzki. W sezonie 1969/1970 awansował do IV ligi z Włókniarzem. 1973 przeszedł z Aleksandrowa do Widzewa Łódź. W 1977 z polecenia Władysława Stachurskiego został piłkarzem Legii Warszawa. W sezonie 1977/1978 był podstawowym zawodnikiem Legii. Pierwszą bramkę w Ekstraklasie strzelił w meczu przeciwko drużynie ŁKS-u. W kolejnym meczu przeciwko Zagłębiu Sosnowiec strzelił gola i na polecenie Kazimierza Deyny przetrzymał piłkę w narożniku boiska. W meczu przeciwko Lechowi Poznań strzelił bramkę na 3:1 ustalając wynik spotkania.