Herbert Zimmermann (ur. 29 listopada 1917 w Alsdorfie, zm. 16 grudnia 1966 w Hamburgu) – niemiecki dziennikarz radiowy, komentator sportowy, żołnierz Wehrmachtu. Największą popularność zyskał dzięki komentowaniu finałowego meczu mistrzostw świata 1954 zwanego „Cudem w Bernie”, pomiędzy Niemcami a faworyzowanymi Węgrami.
Lata przedwojenne Ukończył szkołę średnią we Fryburgu Bryzgowijskim. Następnie odbył staż w jednej z niemieckich gazet. W 1939 miał również za sobą dwa lata służby w pułku pancernym w Wehrmachtu.
Służba wojskowa w czasie II wojny światowej W czasie II wojny światowej był oficerem i dowódcą czołgu podczas kampanii zachodniej w 1940 roku oraz podczas ataku Niemiec na ZSRR. Służył w 101, 22, 27 Dywizji Pancernej oraz w 14 Dywizji Pancernej w 1944. Brał udział m.in. w bitwie białostocko-mińskiej i oblężeniu Sewastopola. Dosłużył się stopnia majora. Został odznaczony m.in. Żelaznym Krzyżem I i II klasy (1941) i Srebrną Odznaką Ran (1942), a 5 kwietnia 1945 Krzyżem Rycerskim.
Komentator sportowy Po wojnie rozpoczął pracę spikera sportowego w należącym do ARD, Nordwestdeutscher Rundfunk (NWDR) w Hamburgu. Jego pierwszymi wielkimi imprezami sportowymi były Letnie Igrzyska Olimpijskie w Londynie w 1948.