w stopniu podpułkownika był zastępcą szefa oddziału przewozów kolejowych Zarządu Tyłów Armii Czerwonej. Jesienią 1941 r. został szefem sztabu 259 Dywizji Strzeleckiej. Na początku grudnia tego roku objął funkcję zastępcy dowódcy dywizji. Pod koniec kwietnia 1942 r. w stopniu pułkownika został dowódcą 46 Dywizji Strzeleckiej. Na początku lipca tego roku dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w różnych obozach jenieckich. We wrześniu 1944 wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA). Jesienią 1944 został szefem 1 wydziału oddziału gotowości bojowej sztabu nowo formowanych Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji. 9 maja wraz z oddziałami „własowskimi” poddał się Amerykanom. Przebywał w różnych obozach jenieckich. Deportowano go do ZSRR. Dalsze jego losy są nieznane.
Bibliografia Kirył M. Aleksandrow, Офицерский корпус армии генерала – лейтенанта А. А. Власова, 1944 – 1945, 2001
Kategoria:Radzieccy pułkownicy Kategoria:Radzieccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Wojskowi Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej Kategoria:Wojskowi rosyjskich formacji kolaboranckich w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w XX wieku