Tom 1, Stowarzyszenie Historyków Sztuki, Warszawa, 1991, s. 29–34..
Syn Ottona, Albrecht Otton Maksymilian von Treskow (1845–1901), przystąpił w Biedrusku do budowy nowej rezydencji rodowej. Było to możliwe dopiero w roku 1877, po jego usamodzielnieniu się i odbyciu służby wojskowej. Data ta widnieje na pałacowym cokole. Początkowo, wraz z żoną, Malwiną Idą Luther mieszkał w nieodległym Łopuchowie, a w 1881 rodzina, już z dziećmi, przeprowadziła się do ukończonego pałacu w Biedrusku. Tu urodził się jego ostatni syn z pierwszego małżeństwa i następne dzieci z drugiego, zawartego w 1884 z Martą Gundlach.
Spadkobiercy Albrechta Ottona w 1904 sprzedali majątek armii pruskiej. W tym czasie władze pruskie zmieniły nazwę wsi na Weissenburg. Utworzono tu wojskowy obóz ćwiczebny (późniejszy poligon Biedrusko). Pałac został główną kwaterą komendanta obozu. Mieścił również kasyno oficerskie. W początku stycznia 1919 teren przejęło wojsko polskie i przywrócono dawną nazwę miejscowości. Majątek nadal pozostawał w rękach armii, również po II wojnie światowej, kiedy to ulokowano w nim klub oficerski LWP. Remontowano go w latach 1986–1990 siłami Jednostki Wojskowej nr 1549. Prace remontowo-konserwatorskie wykonali żołnierze jednostki w oparciu o wytyczne i zalecenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.