W 1905 został odznaczony austriackim Krzyżem Wielkim Orderu Franciszka JózefaStaatshandbuch 1917, s. 145. Był też kanclerzem kapituły Orderu Korony Żelaznej i od 1907 kawalerem I klasy tego orderuHof- und Staatshandbuch der Österreichisch-Ungarischen Monarchie. Wiedeń: 1818, s. 82, 159. W 1908 został uhonorowany godnością doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Oprócz tego był również kawalerem Orderu Leopolda, wielkim oficerem serbskiego Orderu Krzyża Takowy oraz otrzymał Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych.
Od 14 maja 1913 do 20 sierpnia 1915 był namiestnikiem Galicji. W 1914 wprowadził reformę ordynacji wyborczej do Sejmu Krajowego.
Otrzymał tytuły honorowego obywatelstwa miast: Dolina (1905), Wieliczka (1907), Nowy Sącz (1910), Podgórze (17 marca 1914).
W 1919 przeprowadził się na stałe do Poznania. Zakładał i kierował spółkami związanymi z przemysłem spirytusowym.
Jego żoną była Wanda Zaborowska, z którą zaręczył się w 1898 r.