Dziedzictwo thumb|300px|Alternator AEG wyeksponowany w maszynowni. Central Tejo stanowi ważne dziedzictwo, nie tylko pod względem architektonicznym, lecz także historycznym, socjologicznym, antropologicznym i gospodarczym. Nie da się zaprzeczyć dziedzictwu pozostawionemu na przestrzeni lat przez Central Tejo. Stanowiła ona największą elektrownię w Lizbonie i w Portugalii aż do połowy XX wieku. W zasięgu jej działania pozostawało całe miasto i dolina Tagu, dzięki niej oświetlano ulice, domy i dostarczano prąd do fabryk. Bez niej historia Lizbony byłaby inna. Stanowiła ona niewidoczny filar rozwoju i ekspansji miasta w XX wieku, rozpoczęła rozwój przemysłu regionalnego i zainaugurowała budowę pierwszej elektrycznej linii kolejowej (Lizbona – Cascais).
Jednocześnie, Central Tejo była istotna dla modernizacji Lizbony. Wiele pokoleń przepracowało i przecierpiało przy piecach, aby inni mogli włączyć światło w domach, spacerować nocą oświetlonymi ulicami, czy przemierzać strome wzgórza Lizbony, wygodnie siedząc w tramwajach elektrycznych. Oprócz tego, wewnątrz kompleksu samej elektrowni, znajduje się nienaruszony park maszynowy, co czyni z tej starej elektrowni cieplnej unikatowy przykład przetrwania industrializacji dzielnicy Belem, przypadek niezwykły w skali kraju, czy nawet Europy.