Udział w I wojnie światowej Po ukończeniu Szkoły Strzelców Konnych został wcielony do armii niemieckiej. W listopadzie 1918, po wybuchu rewolucji w Niemczech, został zdemobilizowany i wrócił do Łężyc. Oprócz pracy na rodzinnym gospodarstwie organizował konspiracyjne oddziały złożone z młodych Polaków wcielonych do armii niemieckiej. Celem organizacji była walka o wyzwolenie Pomorza. Zdekonspirowany przez żandarmerię niemiecką, został oskarżony o zdradę stanu i musiał uciekać. W połowie 1919 przedarł się przez granice i przedostał na wyzwolone wschodnie tereny Polski. Wstąpił do Pomorskiego Pułku Strzelców w Toruniu. Następnie, na własną prośbę, został przeniesiony do 4 pułku Ułanów Nadwiślańskich w Poznaniu. Stamtąd dołączył do 18 pułku Ułanów Pomorskich w Grudziądzu. W 1919 został przerzucony na front wojny polsko-bolszewickiej z przydziałem do I Brygady Ułanów Legionów Polskich, w której walczył do końca 1921. Został awansowany do stopnia podporucznika. Za odwagę i bohaterstwo otrzymał Krzyż Walecznych, Krzyż Orderu Virtuti Militari V klasy oraz Medal Niepodległości. W 1922 przeszedł do rezerwy i wrócił do Łężyc. Po przejściu do rezerwy, utrzymał kontakty z żołnierzami 18 pułku ułanów w Grudziądzu (zarówno z podwładnymi, równymi stopniem jak i zwierzchnikami).