William Corbett Robbins (ur. 9 sierpnia 1885 w Cambridge, zm. 23 lutego 1963 w Waszyngtonie) – amerykański lekkoatleta, biegacz.

W 1908 roku na igrzyskach olimpijskich w Londynie doszło do incydentu w czasie defilady reprezentacji narodowych, gdy Amerykanie odmówili pochylenia sztandaru przed lożą królewską. Wywołany konflikt miał duży wpływ na zaostrzenie rywalizacji amerykańsko-brytyjskiej na tych igrzyskach, szczególnie w czasie finałowego biegu na dystansie 400 metrów.

Robbins dostał się do finału, a w samym finale rywalizował z dwoma innymi Amerykanami (Johnem Carpenterem i Johnem Taylorem) oraz Brytyjczykiem Wyndhamem Halswellem. W wyścigu prowadził Robbins, za nim biegli Carpenter i Halswelle. Na ostatnim odcinku Halswelle podjął próbę wyjścia na prowadzenie i w czasie próby minięcia Carpentera został przez tego ostatniego zablokowany prawym łokciem. Najbliższy sędzia liniowy natychmiast przerwał wyścig. Zmierzony, pomimo przerwania wyścigu, czas prowadzącego Robbinsa wyniósł 47,8 sek.