Ignacio Prieto Urrejola (ur. 23 września 1943 w Santiago) – piłkarz chilijski grający podczas kariery na pozycji obrońcy.
Kariera klubowa Karierę piłkarską Ignacio Prieto rozpoczął w stołecznym Universidad Católica w 1962. Z Universidad Católica zdobył mistrzostwo Chile w 1966. W 1967 przeszedł do urugwajskiego Nacionalu Montevideo. Z Nacionalem trzykrotnie zdobył mistrzostwo Urugwaju w 1969, 1970 i 1971. Na arenie międzynarodowej zdobył Copa Libertadores 1971 (Prieto wystąpił w dwóch pierwszych meczach finałowych z Estudiantes La Plata. W 1971 przyjechał do Francji, gdzie został zawodnikiem Lille OSC.
W 1976 przeszedł do Stade Lavallois, z którego rok później powrócił do Universidad Católica, w którym w 1979 zakończył piłkarską karierę.
Kariera reprezentacyjna W reprezentacji Chile Prieto zadebiutował 15 kwietnia 1965 w wygranym 4-1 spotkaniu w Copa del Pacífico z Peru. W 1966 roku został powołany przez selekcjonera Luisa Álamosa do kadry na Mistrzostwa Świata w Anglii. Na Mundialu Prieto wystąpił we wszystkich trzech meczach z Włochami, KRLD i ZSRR.