Jerzy Eleuter Siemiginowski (ur. jako Jerzy Szymonowicz ok. 1660 we Lwowie, zm. ok. 1711 tamże) – polski malarz.
Biogram Pochodził z rodu Szymonowiczów, najprawdopodobniej był synem lwowskiego malarza Jerzego Szymonowicza. Dzięki wsparciu Jana III Sobieskiego studiował malarstwo we Włoszech i prawdopodobnie we Francji. W 1682 otrzymał nagrodę rzymskiej Akademii św. Łukasza i został jej członkiem. Otrzymał również papieski Order Złotej OstrogiJoanna Olkiewicz: Opowieści o Włochach i Polakach. Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1979, s. 240. W związku z tymi wyróżnieniami około 1684 zmienił nazwisko na Eleuter (gr. wolny). Król Jan III Sobieski przyznał mu tytuł Eques Auratus i dał wieś Łukę koło Złoczowa. W 1701 adoptowała go zubożała szlachecka rodzina Siemiginowskich, zapewne w zamian za wynagrodzenie pieniężne. To ostatecznie potwierdziło szlachectwo malarza.
Po powrocie z Rzymu do Polski Siemiginowski pracował głównie dla Jana III, nie rezygnując jednak z realizacji dzieł powierzanych mu przez innych zleceniodawców. Wedle niektórych badaczy prowadził zorganizowaną przez króla tzw. „malarnię wilanowską”. Jej pierwszym kierownikiem miał być Claude Callot, który jednak ok. 1686 roku wyjechał do Wrocławia.