Inne interpretacje, związane z atrybutami widocznymi na płótnie, skłaniały się ku tezie, iż postacie są personifikacją trzech dyscyplin naukowych: fizyki, logiki i etyki. W XIX wieku widziano w nich personifikację filozofii starożytnej (brodaty starzec), arystotelizmu przedstawicielem którego miał być Awerroes (mężczyzna w turbanie) oraz filozofii przyrody (młody chłopiec). Inne interpretacje skierowane były w stronę związku postaci z przedstawicielami mistyczno-okultystycznych tajnych związków. Dowodem tego mają być litery umieszczone haftowanej szacie mężczyzny w turbanie – ALCH, które kojarzono z alchemią i naukami tajemnymi. Zainteresowania te były popularne w środowisku, z którego wywodził się zleceniodawca Contarini.
W kompozycji obrazu Giorgionego można dopatrzyć się wpływu Leonarda da Vinci i da Messiny, którzy mieli swój wpływ na późniejszą twórczość artysty. Stosuje on przykładowo perspektywę powietrzną Leonarda, podobna do tej z Madonny w grocie, tworząc odległość za pomocą kolejnych warstw niebieskawej mgły. Osiągnięte przez Giorgionego wyważenie światła i barwy stały się wizytówką późniejszego malarstwa weneckiego.