Powstanie "gajdowskie" we Władywostoku (ros. "Гайдовское" восстание во Владивостоке) – wystąpienie zbrojne we Władywostoku przeciwko władzy adm. Aleksandra Kołczaka jesienią 1919 r.
W sierpniu 1919 roku, przybył do Władywostoku gen. Radola Gajda, odsunięty przez adm. Aleksandra Kołczaka od dowodzenia na początku lipca tego roku. Od września w mieście trwały przygotowania eserowców i mienszewików do wybuchu antykołczakowskiego powstania. Generał Gajda stanął na czele konspiratorów, zamierzał powołać nowy rząd Syberii i przy jego pomocy odprawić żołnierzy Korpusu Czechosłowackiego do ojczyzny.
Powstanie wybuchło 17 listopada. Przyłączyły się do niego wszystkie siły polityczne występujące przeciwko Kołczakowi, w tym bolszewicy. W nocy z 16 na 17 listopada grupa powstańców, grożąc użyciem broni, zajęła w porcie kuter "Farwatier" (Фарватер) w celu zabrania z jednego z okrętów zbuntowanych marynarzy. W drodze powrotnej osiadł jednak na mieliźnie, co ułatwiło okrążenie go przez pozostałe kutry wojsk kołczakowskich. Z powodu bliskości brzegu części marynarzy udało się wpław przedostać do miasta, gdzie dołączyli do zbierających się powstańców. W tym czasie w jednym z budynków portowych bolszewicy zaczęli uzbrajać dokerów, którzy następnie udawali się do miejsca koncentracji sił powstańczych.