Starostwo krzeczowskie – teren położony na północny wschód od Bochni, w dolnym biegu rzeki Raby, w przeszłości królewskie lasy z nielicznymi osadami jak Krzeczów i Ostrów. To teren położony około 20 km na wschód od Niepołomic. Królewskie Niepołomice i Krzeczów łączyła droga. Jej ślady są jeszcze widoczne w terenie, pozostała również jej nazwa "Droga królewska".

Historia Teren leżący na wschód i północ od Krzeczowa, król Kazimierz Wielki postanowił zagospodarować, tworząc klucz wsi królewskich: Krzeczów, Borek, Jodłówka, Rzezawa i połowa Ostrowa. 10 lutego 1350 król wydał dokument o powołaniu nowej parafii w Borku. Jednak po naradzie, został wydany drugi dokument 26 maja 1350 o lokowaniu kościoła w Rzezawie.

Ilość wsi w starostwie ulegała zmianie. W roku 1414 starostwo było powiększone o wieś Dąbrówka w parafii Cerekiew, a w 1503 Bieńkowice również w parafii Cerekiew. W roku 1518 starostwo krzeczowskie było powiększone o folwark w Przyborowie. W roku 1525 Seweryn Boner, obok zarządu Żup krakowskich, zarządzał też wsiami: Krzeczów, Rzezawa, Jodłówka, Borek, Ostrów, Dąbrówka, Bieńkowice, Przyborów, Łęki (powiat brzeski) i Rudy.