Inne, ale już mniej liczne w gatunki „roje” występują w kilku mniejszych jeziorach Afryki Wschodniej. Około 200 gatunków wydostało się poza jeziora i zasiedliło rzeki północnej, wschodniej, południowej oraz środkowej części kontynentu. Żaden z Haplochromini nie występuje w Afryce Zachodniej.

Początkowo uważano, że radiacja pielęgnic w Wielkich Jeziorach Afrykańskich została zapoczątkowana przez gatunki zasiedlające środowiska rzeczne. Analizy filogenetyczne oparte na badaniach molekularnych wykazują, że pierwotna radiacja nastąpiła w jeziorze Tanganika (dając początek plemionom Lamprologini i Ectodini), a dopiero później pojawiły się „roje” gatunków w jeziorach Wiktorii i Malawi, gdzie ewoluowały równolegle i podobnie do pielęgnic tanganikańskich – zajęły większość dostępnych siedlisk oraz wytworzyły niezależnie podobne cechy morfologiczne oraz zachowania.

Klasyfikacja thumb|Haplochromis latifasciatus Nazwę Haplochromini wprowadził Max Poll w 1986. Typem nomenklatorycznym jest rodzaj Haplochromis.

W szerokim znaczeniu plemię Haplochromini rozumiane jest jako dawna podrodzina Haplochrominae, do której zaliczano wszystkie pyszczaki (gębacze), u których inkubacja ikry odbywa się w pysku samicy (ang. maternal mouthbrooding).