Konferencje Delegatów PPK mają jednak formalnie nieco inny, niższy status od partyjnych Kongresów.
Historycznie rola Komitetu Centralnego PPK była bardzo silna za rządów Kim Ir Sena, pierwszego przywódcy północnokoreańskiego państwa totalitarnego. Po śmierci Kim Ir Sena w 1994 i przejęciu władzy w KRLD przez jego syna, Kim Dzong Ila, zakres władzy i rola KC w kształtowaniu polityki państwa osłabła, czego oznaką było odejście od organizowania Kongresów Partii w istotnych dla państwa momentach historycznych. Kim Dzong Il najważniejszym ośrodkiem władzy państwowej uczynił nieistniejącą Komisję Obrony Narodowej KRLD. Była to część realizacji polityki opartej na doktrynie Songun, zakładającej o wiele większą niż do tej pory rolę Koreańskiej Armii Ludowej, czyli północnokoreańskiej armii, w kształtowaniu polityki państwa.
Struktura Komitetu Centralnego PPK Komitetowi Centralnemu bezpośrednio są podporządkowane trzy gremia: Biuro Polityczne, Komisja Kontroli Partyjnej oraz Sekretariat.