Grigorij Piotrowicz Klimow, ros. Григорий Петрович Климов (ur. 26 września 1918 w Nowoczerkasku, zm. 10 grudnia 2007 w Nowym Jorku) – radziecki wojskowy (podporucznik), emigracyjny działacz antykomunistyczny, publicysta i pisarz.
Urodził się pod nazwiskiem Igor Borysowicz Kałmykow. W 1941 r. ukończył studia w Nowoczerkaskim Instytucie Przemysłowym, zaś w 1945 r. Wojskowy Instytut Języków Obcych w Moskwie. Skierowano go w stopniu podporucznika do służby wojskowej w sowieckim sektorze Berlina jako tłumacz języka niemieckiego. W 1947 r., kiedy otrzymał wiadomość o planowanym powrocie do ZSRR, zdezerterował do zachodnich Niemiec. Tam żył pod fałszywym nazwiskiem Ralf Werner. Pisał artykuły do pisma „Posiew”. W 1949 r. zatrudniono go przy realizacji amerykańskiego projektu pod nazwą Harvard Project on the Soviet Social System pod egidą US Army i CIA, polegającego na badaniu polityczno-socjologicznym społeczeństwa sowieckiego. Prowadził wywiady z uciekinierami z ZSRR. W latach 1951–1955 stał na czele Centralnej Unii Powojennych Emigrantów z ZSRR. Jednocześnie pełnił funkcję redaktora naczelnego pism „Swoboda”. i „Der Antikommunist”. W 1953 r. w czasopiśmie „Reader’s Digest” ukazała się w odcinkach jego powieść pt. Maszyna Tierrora (wydana potem pod tytułem Bierlinskij Krieml w 3 językach).