Bycie długoletnim, dobrze ocenianym przez radę recenzentem bywa drogą do zostania jednym z edytorów.
W odróżnieniu od zwykłych czasopism, w większości czasopism naukowych autorzy artykułów nie otrzymują gratyfikacji pieniężnych. Motywem nadsyłania prac, jest zasada „publikuj albo giń”. Działalność naukowców jest bowiem oceniana na podstawie liczby i jakości artykułów naukowych, które zamieścili w czasopismach naukowych. Wyjątkiem są tylko tzw. artykuły zamawiane w czasopismach przeglądowych. Przywilej ich pisania mają jednak zwykle tylko najwybitniejsi specjaliści ze swoich dziedzin.
Większość dobrych czasopism naukowych nie narzeka na brak nadsyłanych prac, a w najlepszych występuje zazwyczaj znaczny ich nadmiar w stosunku do miejsca, którym dysponuje czasopismo. Np. w Journal of The American Chemical Society, przyjmowana do druku jest średnio jedna na pięć nadesłanych prac. Średnia „odrzutu” dla czasopism zarejestrowanych w Instytucie Filadelfijskim waha się wokół liczby 2, co oznacza, że przeciętnie jedna na dwie nadesłane publikacje jest przyjmowana do druku.