Eugeniusz Szewczyk (ur. 26 grudnia 1907 w Nowym Wiśniczu, zm. 1964) – polski polityk i urzędnik, w latach 1945–1946/8 prezydent Wałbrzycha.
Życiorys Po ukończeniu gimnazjum humanistycznego zamierzał podjąć studia, co jednak uniemożliwiła śmierć ojca. Później studiował na Wydziale Administracji Samorządowej Szkoły Nauk Politycznych w Warszawie (przerwał naukę z przyczyn materialnych) i po wojnie ukończył Wyższą Szkołę Nauk Administracyjnych w Łodzi. W 1926 pracował w nadleśnictwie Drohobycz jako praktykant. Od 1927 do 1939 zatrudniony w starostwie powiatu nieszawskiego (od 1932 z siedzibą w Aleksandrowie Kujawskim), odbywał kursy z prawa i handlu. Po napaści III Rzeszy przenosił się kolejno do Warszawy, ponownie Aleksandrowa Kujawskiego i Mielca, gdzie podjął pracę w firmie remontowo budowlanej (1940–1944).
Od września 1944 działał w Polskiej Partii Socjalistycznej (lubelskiej), został wówczas naczelnikiem Wydziału Wojskowego starostwa powiatowego w Mielcu. Następnie od marca 1945 krótko pracował jako zastępca starosty powiatu toruńskiego i w urzędzie pełnomocnika rządu RP na okręg Dolny Śląsk Stanisława Piaskowskiego. 12 maja 1945 otrzymał nominację na prezydenta Wałbrzycha (Pełnomocnika Rządu RP na obwód nr 27 Waldenburg).