Poza kotłami, w sali ukazana jest historia budowy Central Tejo i obraz trudnych warunków pracy operatorów.
Na parterze znajduje się Sala Popiołów, gdzie zbierano popiół z palonego węgla. W tej części wystawy nacisk położono na warunki pracy: konsekwencje przebywania w wysokiej temperaturze i wdychania popiołów. Można tu również zobaczyć prace kuźnicze, stolarskie, transport, pochodzenie i jakość węgla.
Idąc dalej, trafiamy do Sali Badań, podzielonej na trzy części: pierwsza poświęcona jest źródłom energii odnawialnej i tradycyjnej; druga – naukowcom, którzy przyczynili się do postępu produkcji energii elektrycznej; w trzeciej znajdują się modele naukowe i zabawki, służące „nauce przez zabawę”.
Po przeprowadzeniu doświadczeń przechodzi się do Sali Wody. W tej i w kolejnej Sali – Maszynowni, przestrzeń muzealna przypomina kotłownianą; między maszynami, ścianami i sufitem widać rury pomalowane na różne kolory. Każdy kolor odpowiada materiałowi płynącemu przez rury – parze suchej, parze wilgotnej, wodzie.
Wracając do Sali Wody, zobaczymy proces adaptowania wody na późniejszy użytek w kotłach.