Miasto należało wpierw do Margrabstwa Moraw, następnie księstwa opawskiego i do księstwa raciborskiego, od 1742 roku wraz z niemal całym Śląskiem do Prus, od 1816 roku w powiecie raciborskim prowincji śląskiej Prus. W XVIII wieku Hulczyn podlegał inspekcji podatkowej w Prudniku. W 1746 w Hulczynie znajdowała się wartownia pocztowa, podlegająca pod urząd pocztowy w Prudniku. Topograficzny opis Górnego Śląska z 1865 roku notuje, że w regionie najbardziej używanym językiem był morawski, a później język polski, zaznacza też obecność dużej niemieckiej diaspory w samym mieście – Die Volkssprache ist in den vier ersten Mährisch, in der letzteren Polnisch; nur in der Stadt Hultschin findet sich eine größere Anzahl Deutscher vereinigt. Odsetek niemieckich mieszkańców zmieniał się między spisami ludności i wynosił w 1890 r. 18,2%, w 1900 r. – 28,2%, w 1910 r. – 24,2%, w 1921 r. – 30,3%, a w 1930 r. – 10,2%.
10 stycznia 1920 r. z mocy traktatu wersalskiego wraz z kraikiem hulczyńskim przyłączone zostało do Czechosłowacji. Po Układzie Monachijskim z 1938 roku na powrót znalazł się w Niemczech do 1945 roku.
Ludzie związani z Hulczynem
Zobacz też Hlučín (stacja kolejowa)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Miasta w kraju morawsko-śląskim