Podróżował do Paryża, Austrii i Bawarii. Wykonał ilustracje do książki ojca zatytułowanej El hombre ante la estética o tratado de antropología artística. Opublikował dzieło Escala gráfica y el compás de inclinación, które zaprezentował w Rzymie w 1911 roku. Wziął udział w wielu wystawach, na Krajowej Wystawie Sztuk Pięknych w Madrycie otrzymał II medal w 1887 i 1890 za dzieła La muerte de Lucano i Duelo interrumpido oraz I medal w 1892 za dzieło Cornelia.
Malował na przełomie wieków, w jego dziełach można zobaczyć wpływy różnych stylów, nigdy jednak nie porzucił naturalizmu. Przykładał szczególną uwagę do kompozycji, koloru i ruchu. W niektórych jego dziełach pojawiają się tendencje impresjonistyczne, będące wpływem Joaquina Sorolli.
Wybrane dzieła La gruta de Lourdes Jesús, manantial de amor, Los niños José Juan y Gloria de la Bárcena y Tomás Salvany, 1899. La muerte de Lucano, 1887. Retrato de Alfonso XIII Grato recuerdo Carmencita Viva Sevilla! Sueño feliz La Salve en la gruta de Lourdes Manantial de amor Lourdes Montecarlo Magdalena Los