Waspurakan (transliterowany również jako Waspuragan, , Vaspowrakan, w dosłownym tłumaczeniu „szlachetna ziemia” lub „ziemia książąt”) – najstarsza i prawdopodobnie największa prowincja starożytnej Armenii. W średniowieczu prowincja ta była osobnym królestwem, którego ziemie koncentrowały się wokół jeziora Wan. Stolicą i centrum regionu było miasto Wan. Waspurakan leżał na terenie dzisiejszej wschodniej Turcji i północno-zachodniego Iranu. Ziemie te uważane są za kolebkę ormiańskiej cywilizacji.
Od IX wieku p.n.e. Waspurakan wchodził w skład Urartu. W VI wieku p.n.e., po perskim podboju ziemie te znalazły się pod władzą armeńskiego satrapy. Od 189 roku stanowiły część królestwa Armenii, później zaś rządzone były przez armeńskich Arsacydów. Po podziale ziem ormiańskich między Cesarstwo Rzymskie i Persję w 387 roku Waspurakan wszedł w skład Persarmenii, by potem, w VIII wieku znaleźć się pod panowaniem arabskim. W czasach rządów islamskich władców doszło tam do wielu rebelii tak że od 885 roku Waspurakan uzyskał niepodległość i stał się samodzielnym państwem.